Hani bir söz var ya! “Gidişim suskun oldu ama dönüşüm muhteşem olacak”. Hikaye genelde öyledir ama bizde tam tersi oldu. Milli takımın Amerika yolculuğu çok şaşalı oldu. Ne umutlarla, ne heveslerle gittik. Televizyonlarda haberler, programlar hatta reklamlar bile “Milli takım ve Milli duygular” üzerineydi. Geçen haftaki köşemizde sitemli bir yazı yayın-layarak bazı yanlışlara değinmiştik. Ama ABD’yi son maçta, son saniyede 3-2 yenmemiz yeni eleştiri hakkı oluşturdu. Bu büyük organizasyonda ilk maçta büyük bir tokat yememiz kabul edilemez. Evet, spor bir beceri aktivitesi ve şans oyunudur ancak sonuç kesinlikle böyle olmamalıydı. Ya da bizlere bu kadar büyük umutlar verilmemeliydi. Avustralya maçı bir şanssızlık olarak değerlendirilse de Paraguay’ın mağlubiyeti olmaması gereken bir sonuçtu. Örneğin o maçtaki beraberlik bu son sonuçla ülkemizi “Dünya Kupasına Devam” dedirtecekti. Dünya kupasında tabii ki bir şampiyon çıkacak. Ancak bunu bahane edip, “nasıl olsa şampiyon olamayacağız, ilk elemelerde dönsek ne olur, son turda dönsek ne olur” gibi anlamsız bahanelere sığınmamalıyız. Bizler çıkıp babalar gibi mücadele edeceğiz, olmazsa o şartlarda olmayacaktı. Ne yazık ki bizim çıktığımız maçlarda mücadeleyi mumla arar olduk. Çok net söylüyorum, bir gram iyi mücadele üstünlük de getirecekti, galibiyette!... Ama geldiğimiz sonuç bizlere muhteşem bir sonuç yerine sessiz, suskun, bize yakışmayan bir sonuç olarak döndü. Millet televizyonların başında şaşkınlıkla izledi. İleri uç oyuncularımızdan saçlarını da afilli şekilde boyatmış sevgili oyuncumuz nasıl bir oyun sergiledi ben şahsen şaşırdım kaldım. Hiç bir pası alamadı, hiç bir topa sahip olamadı, hiç bir topu kaleye doğru gönderemedi. İleri uçta öylece dolandı durdu. En önemli mesele de hoca bir çok oyuncu değiştirirken bu oyuncuyu ilk dakikalarda neden almadı, şaşırdım!... Milli takımda popüler oyuncu hegamonyası yanlış bir uygulamadır. Elbette süper oyunculara fırsat verilmelidir ama gününde olmayan oyuncuyu hemen oyundan almak gereklidir. Bu sebepledir ki Milli Takım baştan sona revize edilmelidir. Sil baştan bir takım kurulup, genç, becerikli, şımarmayan bir ekiple sıfırdan yola çıkılmalıdır. Geçen yazımızda eleştirdiğimiz “yabancı oyuncu” furyasına bu takımda yerli hoca tercihiyle devam etmeliyiz. Bu arada yabancı oyuncuların fazla olmasının yanlışlığına tekrar değinerek bu konunun gözden geçirilmesi gerektiğini tekrarlıyorum. Bu meseleyi yabancı antipatisi gibi değerlendirmeden liglerimizde genç yeteneklerimize daha çok yer vermemiz daha etkili bir başarı getirecektir. Ne yazık ki 24 yıl sonra gelen büyük ve çok önemli fırsatı kaleye gol olarak değil de avuta şutladık. İnşallah bir sonraki Avrupa ve Dünya kupasına ders almış olarak hazırlanır çıkarız. Dönüşümüzü hezimete çevirmemek için!...