Memlekette bir çok şey kötü gidince biz de spordan, futboldan teselli arıyoruz. Oradaki başarılardan mutlu oluyoruz. İşin asıl özeti budur. Önceki gün Galatasaray’ın Şampiyonlar ligindeki önemli maçı için televizyonun karşısına kilitlendik. Karşılaşma geç saatte olunca da gece yarılarına kadar uykusuz kaldık. Ancak sonunda geçilen turun sevincini de yaşadık. Ben kendi adıma bazıları gibi sporda çok fanatik değilim. Bizim liglerimizde durum farklı olsa da bir Fenerbahçeli olarak Galatasaray’ın Avrupa’daki galibiyetlerinden ve başarılarından son derece memnun oluyorum. Açıkçası bükemediğin bileği öpeceksin vesselam!... Galatasaray ile Juventus arasındaki maç başladı. Yaklaşık yarım saat kadar ekibimiz çok iyi mücadele etti. 37. dakikada gelen penaltı bütün gidişatı etkiledi. İyi, güzel de o dakikadan sonra gol atmak yerine, “neden nasıl olsa bu sonuçla da turu atlarız” mantığına sığındınız. Oyunda da gayet dişe diş mücadele ediyordunuz. Bir çok sporsever gibi benim de korktuğum sonuç maalesef gerçekleşti. Rakip takımdan 70 ve 82. dakikalarda arka arkaya goller gelince durum tamamen değişti, maç uzatmalara kaldı. Sonuçta uzatmalarda da olsa kendimize gelerek turu atlamanın sevincini yaşadık. Geç saatlere kadar uykusuz kalsak da!. Tabii ki Cimbom’u kutluyoruz. Genellikle böyle maçlardaki mücadelesini takdir ediyoruz. Ancak bu maçtaki tek eleştiri 48. dakikadan itibaren 10 kişi kalan rakibi neden rahat yenemeyişimizdir.   ABD İRAN GERİLİMİ Ortadoğu’da gerginlik büyüyerek sürüyor. Amerika İran’a saldırmak için çeşitli bahaneler arıyor. Neredeyse “yan baktın” diyecek hale geldi.  Bu konu çok tartışmaya yol açar. Zira emperyalist ülkelerin gelişmemiş ya da gelişmekte olan ülkelere istediği zaman istediği gibi saldırdıklarına şahit olduk. En son Venezuela Devlet Başkanı Madura’yı evinden alıp giden ABD, güçsüz bulduğu her toplum için aynı şeyi yapabilmektedir. Şimdi İran olayına bakarsak anlaşılması olanaksız sonuçlar ortaya çıkıyor. ABD İran’a balistik ve nükleer füze çalışmaları yaptığını belirterek bunu durdurmasını, aksi takdirde saldıracağını açıkladı. Bir miktar araştırma yaptım. Buna göre Amerika’nın diğer ülkelerin kendi silahlarını üretmesine nasıl karışabildiğini merak ediyorum. Bazı bilgilerde menzili 300 km’yi geçmeyen füze üretiminin yasalar dahilinde mümkün olduğu belirtiliyor. Bu konular elbette askeri ve istihbarat yönünden gizli olabilir. Ancak şöyle bir durum var ki; Amerika her türlü silahı yaparken hatta Japonya’ya atom bombası yaparken kimseye sormaması, onca insanı bu bombayla yok etmesinin hesabını vermezken başkalarının işlerine nasıl karışabiliyor anlaşılır gibi değil!. Neyse, yukarıda da belirttiğim gibi ülkemizde bile çok basit yan baktın, korna bastın, taciz ettin diye cinayetler işlenirken dünyanın polisliğine soyunan bu ülkeye karışmakta neyin nesi!...